Tijdens GRAW26 geeft Ron Blom in het atelier van Willem van Hest een intieme lezing over de draagtastheorie (gebaseerd op Ursula K. Le Guin): het idee dat het allereerste cultuurwerktuig geen wapen was, maar een draagtas om kwetsbaar leven te beschermen. Tegenover de hiërarchie en vernietiging van de ‘speer-cultuur’ staat de esthetiek van zorg en de menselijke maat.
Dit vormt een poëtische dialoog met zijn geëxposeerde treinraamfotografie: reflecties onderweg tussen zijn Rotterdamse thuis en het ecodorp in Ter Apel—beelden van vertraging, liminale ruimte en de pendelbeweging.